wtorek, 12 kwietnia 2011

Hipeastrum

Hipeastrum może poszczycić się niezwykle oryginalnymi kwiatami, które ostatnimi czasy zostały docenione nie tylko przez panie domu, ale i kwiaciarnie. Coraz częściej można je spotkać w bukietach.

Hipeastrum to roślina, którą z powodzeniem można samodzielnie hodować. Warto tylko pamiętać o kilku szczegółach dotyczących jej sadzenia oraz późniejszej pielęgnacji. Nie trzeba tym samym wydawać zbyt wiele pieniędzy, by cieszyć się widokiem jej nietypowych kwiatów.

Kiedyś raczej niespotykane, dziś bardzo często można kupić je w sklepach, na wystawach, czy targach kwiatów. Warto wiedzieć, że roślina ta pochodzi z Ameryki Południowej.

Najczęściej spotyka się odmiany w kolorze czerwieni, jednakże równie atrakcyjnie prezentują się te białe, czy chociażby różowe. Jeśli sami zamierzamy hodować jedną z nich musimy pomyśleć o odpowiedniej donicy, która powinna być zdecydowanie szersza od cebuli, którą umieszczamy w torfie wymieszanym z ziemią uniwersalną. Oczywiście można przed posadzeniem włożyć bulwę do roztworu ze środkiem grzybobójczym (zaleca się to przy sadzeniu większości cebul kwiatów). Wystarczy 15 minut.

Hipeastrum lubi miejsca widne, regularne podlewanie, nawożenie - szczególnie w okresie kwitnienia. Po ponad miesiącu owych zabiegów można spodziewać się pojawienia pierwszego kielicha na silnej, zielonej łodydze. Kiedy przekwitnie kwiaty usuwamy (bez łodygi oczywiście).

Hipeastrum potrzebuje odpoczynku, by zregenerować siły i powtórnie zakwitnąć za rok. Gdy we wrześniu jej liście uschną, doniczkę należy wstawić do pomieszczenia, którym temperatura nie przekracza 15 stopni. W listopadzie cebule należy wyjąć z ziemi, pozostawić w suchym miejscu i w kwietnie na powrót umieścić w doniczce.

Heliconia

Heliconia to roślina egzotyczna, spokrewniona z bananowcami. I choć nie tylko podczas kwitnienia wzbudza podziw, to jednak niezaprzeczalnym zdaje się być fakt, że to właśnie dzięki swoim kwiatom jest tak popularna.

Oczywiście w warunkach domowych roślina ta zdecydowanie różni się od swojej siostry rosnącej w amazońskiej dżungli. Kwiaty choć okazałe, w odmianie domowej zdecydowanie nie osiągają metra długości. Wyglądem natomiast różnią się naprawdę nieznacznie. Niektórzy określają jej kwiaty mianem czerwonych ptasich dziobów nawleczonych na zielone sznury. Cóż, moim zdaniem metafora dość skomplikowana, ale chyba całkiem nieźle je opisuje.


Heliconia przyciąga barwą swoich kwiatostanów owady, zwierzęta. W środowisku naturalnym jej nektarem pożywia się wiele gatunków ptaków. Szczególnie roślinę tę upodobały sobie kolibry. Ponadto liście heliconii dają schronienie wielu tropikalnym zwierzętom. W Polsce odmiana owej rośliny uprawiana jest jedynie w pomieszczeniach zamkniętych, ze względu na warunki klimatyczne panujące w naszym kraju. Ale kto wie, może jeszcze kiedyś będziemy mogli podziwiać owe okazy - inną odmianę w ogrodach?

Hoja

Ta przepiękna roślina zwana również woskownicą wywodzi się z Dalekiego Wschodu oraz tropikalnych lasów Australii. Jest to roślina pnąca o skórzastych liściach, z których od maja do września wyrastają zjawiskowe kwiatostany zebrane w gęste baldachy. Kwiaty wieczorem wydzielają intensywną woń i krople lepkiej cieczy. Uprawiane są dwie odmiany: Hoya carnosa (różowa) i Hoya bella (piękna). Hoja różowa ma grube liście, długie pędy - potrzebuje podpór, jest też mniej wymagająca w uprawie, natomiast hoja piękna jest rośliną delikatniejszą o małych 2-3 cm liściach, nadającą się do uprawy w wiszących pojemnikach (w mieszkaniu przetrwa około 2-3 lat).

Uprawa
Stanowisko dla woskownicy powinno być dobrze oświetlone, ale nie bezpośrednio na słońcu (liście mogą ulec poparzeniu). Hoja lubi ciepło - jednak latem temperatura nie powinna przekroczyć 24°C, natomiast zimą temperatura nie powinna spaść poniżej 10°C. Hoja nie lubi nadmiaru wody, dlatego latem podlewamy ją raz w tygodniu, zimą raz na dwa tygodnie. Lubi zraszanie, a nie toleruje przeciągów. W okresie wzrostu i kwitnienia roślinę należy zasilać co dwa tygodnie nawozem płynnym.

Idealnym podłożem jest zwykła ziemia doniczkowa oraz dobry drenaż doniczki. Młode rośliny przesadza się późną wiosną, natomiast starszych okazów się nie przesadza. Dobrym sposobem jest posadzenie woskownicy w dużej doniczce - tak aby nie trzeba było jej przesadzać.
Hoja nie lubi być przestawiana, może wówczas słabiej kwitnąć. Po przekwitnięciu kwiatów na roślinie pozostają krótkie pędy kwiatostanowe, których nie należy usuwać, gdyż w tych miejscach wyrastają nowe kwiatki.

Rozmnażanie
Na wiosnę lub latem odcina się młode pędy z co najmniej jedną parą liści. Pęd przycina się około 2 cm pod liśćmi i wsadza do doniczki. Sadzonkę należy obficie podlać i przykryć plastikową torebką z otworami na powietrze. Innym sposobem na rozmnażanie są odkłady. Polega to na przygięciu pędów do podłoża, a kiedy zostaną wypuszczone korzenie wówczas sadzimy roślinę do doniczek.

Kiedy kwiaty chorują
Czasami roślinę mogą zaatakować wełnowce (można je zauważyć na liściach jako małe wełniaste punkty). Wełnowce najlepiej usunąć pęsetą, a zaatakowane miejsce przetrzeć wacikiem uprzednio nasączonym denaturatem.
Jeżeli roślina jest uprawiana w przegrzanym i suchym pomieszczeniu, to mogą ją zaatakować również inne szkodniki, dlatego to takie ważne, aby hoję często zraszać. Do walki ze szkodnikami używamy środków chemicznych (insektycydy) - zwykle spryskiwanie musi być powtarzane w ciągu kilku tygodni.

Kiedy zauważymy, że nasza roślina ma zbyt jasne liście jest to sygnał, że stoi w miejscu gdzie zbyt silnie operuje światło. W takim przypadku woskownicę należy przestawić w inne miejsce (jeśli w tym czasie roślina kwitnie, trzeba poczekać z przestawianiem do momentu przekwitnienia).
Mała ilość kwiatów na kwiatostanach jest skutkiem ustawienia rośliny w za ciemnym miejscu. Lekarstwem będzie przestawienie jej na jaśniejsze stanowisko.

Gardenia jaśminowa

Gardenia jaśminowa jest krzewem, który w naszym klimacie uprawiany jest jako roślina doniczkowa. Może on mieć nawet ponad 150 cm wysokości. Pochodzi z Azji Wschodniej, rośnie także w tropikalnych lasach Afryki.


Gardenia jaśminowa ma piękne, błyszczące liście o owalnym kształcie, które osadzone są naprzeciwlegle. Na uwagę zasługuje przede wszystkim dzięki swoim kwiatom. Mają one około 10 cm średnicy, najczęściej sa koloru białego. Nie tylko pięknie wyglądają, ale i przyjemnie pachną.


Gardenia jaśminowa najlepiej rośnie w pomieszczeniach ciepłych, gdzie latem jest około 22 st. C, zimą zaś około 18 st. C. Preferuje podłoże lekko kwaśne, bogate w składniki odżywcze. Co 3-4 lata należy ją przesadzić do większej donicy, świeżej ziemi.


Rozmnaża się ją przez ukorzenienie sadzonek pobieranych z wierzchołków pędów. Niekiedy atakowana bywa przez szkodniki i choroby roślin (przędziorek chmielowiec).

Grubosz

Grubosz popularnie zwany drzewkiem szczęścia jest rośliną, która bardzo często gości w naszych domach. Popularność zawdzięcza przede wszystkim łatwej hodowli - jest rośliną mało wymagającą, której pielęgnacja ogranicza się właściwie do podlewania i nawożenia.

Grubosz pochodzi z Afryki Południowej, rośnie dość wolno. W naturalnych warunkach osiąga nawet do 4 metrów wysokości, w hodowli rzadko spotyka się okazy ponad 1-metrowe. Liście o owalnym kształcie wyrastają parami, z czasem drewnieją i stają się srebrzyste. Jeśli będziemy grubosza przycinać będzie wydawał na świat więcej liści, jednakże róbmy to z umiarem i głową, pamiętajmy, że nie wszystko odrasta.

Drzewka szczęścia kwitną, jednakże nie zdarza się to co roku, jest raczej rzeczą dość rzadką. Białe, drobne kwiaty są jego dodatkową, obok oryginalnych liści - ozdobą.

Grubosz należy do sukulentów, stąd jego podłoże musi chronić go przed nadmierną ilością wody (jak kaktusy). Lubi stanowiska słoneczne, dobrze czuje się na parapetach. Oczywiście latem można wynosić go na balkon. Ponadto choć ciepłolubny nie najlepiej czuje się w pobliżu grzejników. Chociaż zrzucane przez niego wówczas liście mogą się ukorzenić i tak bez większego zaangażowania z naszej strony będziemy mogli cieszyć się nowym nabytkiem.

Cissus

Jest to pnącze, które nadaje się tylko do trzymania w warunkach domowych. Cissus swoją odmianową zawdzięcza kształtowi liści, które to są ozdobą rośliny.

Pochodzi z Afryki Południowej, gdzie osiąga nawet do 3 metrów wysokości. W Polsce najpopularniejszą odmianą jest Ellen Danica, która rośnie dość szybko. Jej ozdobą są drobne kwiaty, które pojawiają się w okresie letnim.

Cissus rombolistny jest rośliną mało wymagającą, jednakże by dobrze rósł należy zwrócić uwagę na kilka kwestii - przede wszystkim trzeba dobrze przygotować podłoże, w którym ma on się rozrastać. Po drugie powietrze w pomieszczenie gdzie będzie stał nie może być zbyt wilgotne. Po wtóre trzeba zadbać o to by jego miejsce było jasne, jednakże by nie stał w pełnym słońcu, bo może to doprowadzić do blaknięcia liści. Jeśli chodzi o pielęgnację to jej podstawą jest regularne podlewanie cissusa - umiarkowane oraz nawożenie (w okresie wiosna-lato co dwa tygodnie).

Cissus rombolistny jest rośliną ciepłolubną, najlepiej czuje się w temperaturze co najmniej 20 stopni (zimą około 15 stopni). Rozmnaża się go tylko i wyłącznie przez sadzonki.

Cyklameny

Cyklameny doniczkowe pojawiają się jako dekoracja stołu już jesienią. Niegdyś nazywane fiołkami alpejskimi dziś przechodzą prawdziwy renesans. Miłośnicy kwiatów co roku wybierają spośród coraz większej liczby odmian, które różnią się od siebie nie tylko barwą, kolorem kwiatów, ale i kształtem.

Cyklameny lubią miejsca widne, ale nie narażone na ciągłe działanie promieni słonecznych - stąd być może tak często są ozdobą stołu, a nie parapetu?! Oczywiście w okresie kwitnienia wymagają nie tylko regularnego podlewania, ale i nawożenia. Nie należy jednakże z jednym i drugim przesadzić, bo roślina zacznie nam marnieć. Przekwitnięte kwiaty należy obrywać.

Cyklameny często gubią liście podczas lata, choć nie jest to oczywiście regułą. Po prostu przyzwyczajone są do temperatur, które nie przekraczają 18 stopni C. W takowych czują się najlepiej, wówczas też najpiękniej, bo najdłużej kwitną.

Warto wiedzieć, że cyklameny są roślinami wieloletnimi. Mało kto zostawia je po przekwitnięciu, choć śmiało w odpowiednich warunkach przetrwałyby do następnego roku.